Trzyminutowa przestrzeń oddechowa
Trzy kroki po około minucie: najpierw sprawdzasz, co się dzieje, potem kierujesz uwagę na oddech, potem na całe ciało, i wracasz do tego, co robiłeś. Ćwiczenie służy przerwie między wyzwalaczem a reakcją. Nie musi przynieść odprężenia.
Zanim zaczniesz
Celem jest przerwanie automatycznej reakcji i zauważenie, co się dzieje, zanim zrobisz następny ruch. Po ćwiczeniu możesz być tak samo spięty jak przed nim. To nie znaczy, że zrobiłeś je źle.
Ćwicz także w spokojnych momentach. Ćwiczenie znane z treningu łatwiej przypomnieć sobie w trudnej chwili.
U części osób skupienie na oddechu nasila niepokój albo uczucie duszności. Jeśli tak jest u Ciebie, w drugim kroku zamiast oddechu zauważaj stopy na podłodze albo dłonie na kolanach. Przerwij, jeśli robi się gorzej, i omów to z osobą prowadzącą.
Trzy minuty to propozycja. Możesz zrobić krótszą wersję, na przykład trzy kroki po około dwadzieścia sekund.
Kiedy tego użyć
- Zaraz po kontakcie z wyzwalaczem, zanim zareagujesz.
- W zwykłych momentach dnia, na przykład trzy razy dziennie, jako trening.
- Między jedną rzeczą a drugą, kiedy działasz automatycznie.
- Przed trudną rozmową albo po niej.
Jak to zrobić
-
Krok pierwszy: co się dzieje
Zatrzymaj się w bezpiecznym miejscu. Jeśli chcesz, zamknij oczy albo spuść wzrok. Sprawdź po kolei: jakie myśli teraz się pojawiają, jaka emocja, co czujesz w ciele. Niczego nie zmieniaj, tylko nazwij: „Myśli o jutrze. Niepokój. Ścisk w żołądku.” Około minuty.
-
Krok drugi: oddech
Skieruj uwagę na jedną rzecz: ruch oddechu w brzuchu albo w nosie. Obserwuj wdech i wydech, bez liczenia i bez zmieniania. Kiedy uwaga odpłynie, wróć do oddechu. Jeśli skupienie na oddechu nasila niepokój, zauważaj zamiast tego stopy na podłodze albo dłonie na kolanach; przerwij, jeśli robi się gorzej. Około minuty.
-
Krok trzeci: całe ciało
Rozszerz uwagę z oddechu na całe ciało: postawę, twarz, dłonie, kontakt z krzesłem albo podłogą. Zauważ, gdzie jesteś. Potem otwórz oczy i wróć do tego, co robiłeś, albo zdecyduj, że zrobisz coś innego. Około minuty.
-
Jeśli to był wyzwalacz
Po trzecim kroku zauważ, do czego pcha Cię impuls. Wybierz następny krok, uwzględniając bezpieczeństwo, swoje potrzeby i ustalony plan. Zapisz, co wybrałeś.
Tydzień treningu
Zaznacz planowane powtórzenia i te przy wyzwalaczu. Jedno słowo o tym, co zauważyłeś, wystarczy.
Możesz wypełnić kartę tutaj albo wydrukować pustą i pisać ręcznie. Nic z tego, co wpiszesz, nigdzie nie jest wysyłane ani zapisywane. Zniknie, gdy odświeżysz albo zamkniesz stronę, więc wydrukuj albo przepisz to, co chcesz zachować.
Jeśli jest Ci teraz bardzo źle, nie czekaj z tym do wypełnienia karty. Całodobowe wsparcie kryzysowe: 800 70 2222. W sytuacji zagrożenia życia dzwoń pod 112.
Zobacz też
- Oddech przeponowy Ćwiczenie oddechowe z wydłużonym wydechem, do wykonania w dowolnym miejscu.
- Techniki uziemienia Zestaw krótkich sposobów na powrót do tego, co dzieje się teraz.
- STOP, cztery kroki zanim zrobisz coś, czego pożałujesz Cztery kroki na przerwę między bodźcem a reakcją, zanim zrobisz coś, czego pożałujesz.
- Surfowanie na głodzie Jak obserwować impuls zamiast od razu mu ulegać albo z nim walczyć. Z arkuszem do zapisu trzech fal.
Trzyminutowa przestrzeń oddechowa pochodzi z terapii poznawczej opartej na uważności (MBCT). W wersji programu MBRP (Mindfulness-Based Relapse Prevention) przedstawionej na szkoleniu Mateusza Goli jest zadaniem domowym: trzy razy dziennie i przy wyzwalaczu. Opis i układ karty są własnym opracowaniem Centrum Terapii i Seksuologii Libere.