Materiały dla pacjentów

Plan SOS przy głodzie. Dwa progi

Plan na trudny moment pisze się wtedy, gdy jest spokojnie, w dwóch wersjach: na głód średni i na bardzo silny. Po wsparcie możesz sięgnąć na każdym etapie, także od razu.

Zanim zaczniesz

Wypełnij w spokojnym momencie, najlepiej na sesji albo z kimś, komu ufasz. W trudnym momencie łatwiej skorzystać z gotowego planu, ale jeden prosty krok i telefon po pomoc można zrobić także wtedy.

Przedziały 4 do 6 i 7 do 10 są przykładowe. Ustal własne sygnały i kroki z osobą prowadzącą. Jeśli potrzebujesz wsparcia, możesz zadzwonić na dowolnym etapie, również od razu. Przy zagrożeniu nie czekaj na zmianę wyniku skali.

Plan ma być tam, gdzie zaczyna się głód. Jeśli zaczyna się przy komputerze, plan leży przy komputerze. Jeśli telefon bywa u Ciebie drogą do zachowania, miej też wersję papierową; telefon zostaje dostępny do kontaktu po pomoc.

Zrób próbę na sucho: przeczytaj plan i wykonaj pierwsze dwa kroki w zwykły wieczór, bez głodu. Krok wykonany choć raz na spokojnie jest łatwiejszy w trudnym momencie.

Jeśli w trudnym momencie pojawiają się myśli o zrobieniu sobie krzywdy, ten plan nie wystarcza. Powiedz o tym dziś komuś, kto może pomóc. Całodobowo i bezpłatnie: 800 70 2222 oraz 116 123. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia 112.

Kiedy tego użyć

  • Po pierwszych tygodniach pracy nad zachowaniem, kiedy wiesz już, jak wygląda Twój głód.
  • Po wpadce, która pokazała, gdzie poprzedni plan nie zadziałał.
  • Przed sytuacją podwyższonego ryzyka: podróż, pusty dom, weekend bez planu.
  • Na koniec terapii, jako jedna z dwóch rzeczy, które zostają.

Jak to zrobić

  1. Sygnały, że się zaczyna

    Najwcześniejsze, nie największe. Konkretne napięcie w ciele, sięganie po telefon bez celu, odkładanie snu, zamykanie drzwi. Weź je z mapy wyzwalaczy i ze skanu ciała.

  2. Próg pierwszy: głód średni, na przykład od 4 do 6

    Wpisz dwa albo trzy kroki, które u Ciebie pomagają: wyjść z pokoju, w którym stoi komputer, zadzwonić, obserwować impuls, zrobić coś rękami. Zapisz je w kolejności, w jakiej po nie sięgasz. Przedziały są przykładowe; własne ustal z osobą prowadzącą.

  3. Próg drugi: głód bardzo silny, na przykład od 7 do 10

    Wpisz technikę na silne pobudzenie, którą wcześniej dobrałeś z osobą prowadzącą i stosujesz według jej pełnej instrukcji, na przykład TIPP. Wpisz wcześniej wybrane bezpieczne miejsce, do którego możesz wyjść. Wpisz, do kogo dzwonisz. Kolejność ustal sam; po pomoc możesz zadzwonić od razu.

  4. Czego nie robię

    Rzeczy, które w trudnym momencie wyglądają na rozsądne, a u Ciebie prowadzą do zachowania: „tylko sprawdzę”, „tylko pięć minut”, „obejrzę coś innego”. Wypisz je wprost.

  5. Ludzie

    Wpisz osoby, do których możesz zadzwonić, z numerami, i co konkretnie każda może zrobić: „pogadaj ze mną dziesięć minut o czymkolwiek”, „przyjdź na herbatę”. Zapisz, co robisz, gdy pierwsza osoba nie odbiera. Jeśli nie masz jeszcze ustalonej osoby, wpisz to i omów z osobą prowadzącą, jak znaleźć wsparcie.

  6. Gdzie ostatnio zawiodło

    Po każdej wpadce dopisz jedno zdanie: w którym kroku plan nie zadziałał. Nie zadzwoniłem. Telefon był w zasięgu. Zasnąłem z laptopem. Następną wersję planu zbuduj z tych zdań.

Mój plan SOS

Wypełnij na spokojnie. Wydrukuj i połóż tam, gdzie zaczyna się głód. Po pomoc możesz zadzwonić na każdym etapie, także od razu.

Technikę stosuję według jej pełnej instrukcji. Po pomoc mogę zadzwonić od razu.

Możesz wypełnić kartę tutaj albo wydrukować pustą i pisać ręcznie. Nic z tego, co wpiszesz, nigdzie nie jest wysyłane ani zapisywane. Zniknie, gdy odświeżysz albo zamkniesz stronę, więc wydrukuj albo przepisz to, co chcesz zachować.

Jeśli jest Ci teraz bardzo źle, nie czekaj z tym do wypełnienia karty. Całodobowe wsparcie kryzysowe: 800 70 2222. W sytuacji zagrożenia życia dzwoń pod 112.

Zobacz też

Plan awaryjny z dwoma progami nasilenia głodu pochodzi z programu PornLoS, przedstawionego na szkoleniu Mateusza Goli (protokół programu: Stark i in., 2024); przedziały liczbowe w tej karcie są przykładowe. Karta jest spokrewniona z planem bezpieczeństwa stosowanym w pracy z kryzysem. Opis i układ karty są własnym opracowaniem Centrum Terapii i Seksuologii Libere.