Sensate focus, trzy etapy dotyku bez presji
Ćwiczenie dla pary, w którym dotyk przez pewien czas nie prowadzi do niczego. Brzmi to jak rezygnacja, a jest odwrotnie. Kiedy ze spotkania znika cel, znika też sprawdzanie, czy się udaje, a to sprawdzanie jest najczęstszą przyczyną tego, że się nie udaje.
Zanim zaczniesz
To jest ćwiczenie dla pary i wymaga zgody obojga. Nie robi się tego, żeby kogoś przekonać, i nie robi się tego dla partnera. Jeżeli jedna osoba się na to godzi tylko po to, żeby mieć spokój, ćwiczenie nie zadziała i zwykle pogłębia to, co już jest.
Nie stosuj tego, jeśli w związku jest przemoc albo boisz się partnera. W takiej sytuacji priorytetem jest bezpieczeństwo, a nie praca nad bliskością. Powiedz o tym na konsultacji, także wtedy, gdy nie jesteś pewien, czy to, co się dzieje, już się tak nazywa.
Jeżeli pojawiają się wspomnienia trudnych doświadczeń albo odcięcie od ciała, przerwij i zgłoś to terapeucie. Przy historii przemocy seksualnej to ćwiczenie prowadzi się inaczej i z innym tempem.
Karta jest opisem techniki, nie planem terapii. Sensate focus w gabinecie prowadzi się z ustalonym tempem i z omawianiem tego, co się dzieje między spotkaniami. Samo ćwiczenie bez tej rozmowy działa znacznie słabiej.
Przy bólu podczas współżycia, krwawieniu, nagłej zmianie funkcji seksualnej albo objawach, które pojawiły się w krótkim czasie, najpierw idzie się do lekarza. Praca psychologiczna nie zastępuje diagnostyki.
Kiedy tego użyć
- Kiedy seks stał się sprawdzianem.
- Przy trudnościach ze wzwodem, z podnieceniem albo z bólem.
- Kiedy dotyk zniknął, bo zaczął zapowiadać coś więcej.
- Przy powrocie do bliskości po przerwie.
Jak to zrobić
-
Ustalcie zasady, zanim zaczniecie
Konkretny dzień i godzina, od dwudziestu do czterdziestu minut, drzwi zamknięte, telefony poza pokojem. Ustalcie wprost, co jest w tym tygodniu poza zakresem, i że każde z Was może przerwać w każdej chwili bez tłumaczenia się. To ustalenie jest ważniejsze niż sam dotyk.
-
Etap pierwszy: dotyk bez okolic intymnych
Jedna osoba dotyka, druga tylko odbiera, potem zamiana. Całe ciało poza piersiami i genitaliami. Zadaniem osoby dotykającej nie jest sprawianie przyjemności, tylko zauważanie, jaka jest skóra pod palcami: ciepła, chłodna, gładka, napięta. Zadaniem osoby odbierającej jest zauważać, co czuje, i nic więcej. Bez oceniania, bez odwzajemniania na bieżąco, bez rozmowy o czymkolwiek innym. Zostańcie na tym etapie przez kilka spotkań, nie przez jedno.
-
Etap drugi: całe ciało, nadal bez celu
Dochodzą piersi i okolice intymne, ale zasada się nie zmienia: nie ma celu, nie ma stosunku, nie ma orgazmu jako zadania. Jeśli pobudzenie się pojawi, to w porządku, i nadal nic z nim nie robicie. Właśnie ten etap najczęściej jest skracany i właśnie na jego skróceniu ćwiczenie się wykłada.
-
Etap trzeci: stopniowe rozszerzenie
Dopiero teraz, i tylko jeśli poprzednie etapy przebiegają spokojnie, dochodzi wspólny dotyk, a potem ewentualnie zbliżenie. Nadal bez zobowiązania, że coś ma się wydarzyć, i nadal z prawem do przerwania. Jeżeli na tym etapie wraca napięcie i sprawdzanie, wróćcie o jeden etap. To nie jest cofnięcie się, tylko normalny przebieg.
-
Porozmawiajcie po, ale krótko
Kilka minut, na siedząco, nie w trakcie. Co było przyjemne, co było obojętne, co było trudne, czego chcę więcej następnym razem. Bez podsumowań w rodzaju „no i znowu nic z tego nie było”, bo w tym ćwiczeniu z założenia nic nie miało z tego być.
Nasze ustalenia i pierwsze obserwacje
Pierwsza część wypełniana razem, przed pierwszym ćwiczeniem. Druga osobno, po. Wydrukujcie po jednej kopii dla każdego z Was.
Możesz wypełnić kartę tutaj albo wydrukować pustą i pisać ręcznie. Nic z tego, co wpiszesz, nigdzie nie jest wysyłane ani zapisywane. Zniknie, gdy odświeżysz albo zamkniesz stronę, więc wydrukuj albo przepisz to, co chcesz zachować.
Zobacz też
- Spectatoring, obserwowanie siebie w trakcie Nazwa na coś, co robi bardzo wielu ludzi i prawie nikt tego tak nie nazywa.
- Powrót do bliskości po przerwie Karta dla par, które z jakiegoś powodu miały przerwę i nie wiedzą, jak wrócić.
Sensate focus jest techniką terapii seksualnej opracowaną przez Williama Mastersa i Virginię Johnson i od tego czasu wielokrotnie modyfikowaną. Opis i układ karty są własnym opracowaniem Centrum Terapii i Seksuologii Libere.