Testy przesiewowe

Test przesiewowy: problematyczne korzystanie z pornografii

BPS to pięć pytań o ostatnie sześć miesięcy. Nie pyta o to, ile razy, tylko o utratę kontroli, nieudane próby ograniczenia i o to, czy pornografia zaczęła służyć do radzenia sobie z emocjami. Wypełnienie zajmuje minutę.

5 pytań około minuty anonimowo, bez rejestracji

Wynik testu nie jest diagnozą. Pokazuje, czy warto przyjrzeć się problemowi bliżej.

Jak często w ciągu ostatnich 6 miesięcy miały miejsce następujące sytuacje związane z korzystaniem z pornografii?

Polskie brzmienie pięciu pozycji, skala odpowiedzi i próg pochodzą z tłumaczenia przygotowanego do International Sex Survey przez Karola Lewczuka i Mateusza Golę. Narzędzie było walidowane na polskich próbach. Treść pozycji, ich kolejność i punktacja są takie jak w oryginale.

1 Miałeś/aś poczucie, że korzystasz z pornografii więcej, niż tego chcesz.
2 Próbowałeś/aś ograniczyć korzystanie z pornografii lub całkowicie zaprzestać, ale Ci się nie udało.
3 Było Ci trudno oprzeć się silnym impulsom, aby skorzystać z pornografii.
4 Miałeś/aś poczucie, że korzystasz z pornografii, aby poradzić sobie z silnymi emocjami (takimi, jak np. smutek, złość, samotność, itp.).
5 Kontynuowałeś/aś korzystanie z pornografii, pomimo tego, że odczuwałeś/aś poczucie winy z tego powodu.

Test liczy się w Twojej przeglądarce. Odpowiedzi nie są nigdzie wysyłane ani zapisywane.

O tym narzędziu

Co mierzy BPS

BPS powstał jako narzędzie krótkie do granic możliwości, do zadania przy okazji innej rozmowy, na przykład w gabinecie lekarza rodzinnego. Pięć pytań, trzy odpowiedzi do wyboru, wynik od zera do dziesięciu. Autorzy sprawdzili je na pięciu próbach, w tym na dwóch polskich, a jedną z nich stanowili mężczyźni zgłaszający się po pomoc. Polska próba nie jest tu ciekawostką, tylko częścią podstawy, na której ustalono próg.

Cztery punkty to próg, przy którym problematyczne korzystanie z pornografii jest prawdopodobne. Sześć punktów autorzy wskazali jako poziom, przy którym warto skorzystać z pomocy specjalisty. Przegląd badań z 2025 roku, obejmujący trzydzieści trzy prace, potwierdził trafność i rzetelność narzędzia w populacjach klinicznych i nieklinicznych, zaznaczając jednocześnie, że same progi wymagają jeszcze dalszej oceny.

Zwróć uwagę, czego w tych pytaniach nie ma. Nie ma pytania o liczbę godzin ani o to, co konkretnie oglądasz. To nie przypadek. O problemie decyduje utrata kontroli, nieskuteczność prób ograniczenia i to, czy pornografia zaczęła pełnić funkcję regulowania emocji, a nie sama częstotliwość. Osoba korzystająca codziennie może nie mieć problemu, a osoba korzystająca raz w tygodniu może go mieć.

Jest tu ta sama pułapka, o której piszemy przy CSBD-19, i trzeba ją powtórzyć. Wysoki wynik bardzo często bierze się nie z utraty kontroli, tylko z silnej dezaprobaty dla własnej seksualności, wyniesionej z domu, ze wspólnoty religijnej albo z otoczenia. Badania nad tym zjawiskiem prowadzono także w Polsce i pokazują, że poczucie bycia uzależnionym bywa znacznie silniej związane z religijnością i wstydem niż z faktyczną częstotliwością korzystania. Cierpienie jest wtedy prawdziwe i zasługuje na pomoc, tylko że jest to inna pomoc.

Najczęściej zadawane pytania

Czy uzależnienie od pornografii w ogóle istnieje?

Jako osobna jednostka chorobowa nie. ICD-11 nie zna uzależnienia od pornografii ani od seksu. Zna natomiast zaburzenie związane z kompulsywnymi zachowaniami seksualnymi, pod kodem 6C72, i to wśród zaburzeń kontroli impulsów, a nie wśród uzależnień. Kompulsywne korzystanie z pornografii mieści się w tym rozpoznaniu.

Ile pornografii to za dużo?

Nie ma takiej liczby i żaden test jej nie poda. W tych pięciu pytaniach nie pada pytanie o częstotliwość, i to jest celowe. Znaczenie ma to, czy potrafisz przestać, kiedy chcesz, czy próby ograniczenia się udają i czy pornografia zaczęła zastępować radzenie sobie z emocjami.

Czym ten test różni się od CSBD-19?

Zakresem. BPS pyta wyłącznie o pornografię i ma pięć pozycji. CSBD-19 obejmuje całą aktywność seksualną, ma dziewiętnaście stwierdzeń i jest zbudowany wprost na kryteriach ICD-11. Jeśli sprawa dotyczy tylko pornografii, zacznij od BPS. Jeśli dotyczy szerzej seksu, sięgnij po CSBD-19.

Wyszedł mi wysoki wynik, a korzystam rzadko. Jak to możliwe?

Bo pytania dotyczą kontroli i poczucia winy, a nie liczby razy. Jeżeli uważasz korzystanie z pornografii za rzecz haniebną, każde jej użycie może dawać poczucie winy i wrażenie, że dzieje się to wbrew Tobie. Wynik będzie wtedy wysoki, choć problemem nie jest utrata kontroli, tylko konflikt między tym, co robisz, a tym, co uważasz za dopuszczalne. To jest temat na rozmowę, tylko o czym innym.

Czy mój wynik gdzieś trafia?

Nie. Odpowiedzi są liczone w Twojej przeglądarce i nigdzie nie są wysyłane ani zapisywane. Znikają, gdy zamkniesz albo odświeżysz stronę. Jeśli chcesz zachować wynik, skopiuj go przyciskiem pod wynikiem.

Wynik to dopiero początek rozmowy

Pierwsza, piętnastominutowa konsultacja wstępna jest bezpłatna. Możesz przynieść na nią swój wynik.

Umów się na wizytę Zadzwoń albo napisz

Brief Pornography Screen (BPS). Kraus S.W., Gola M., Grubbs J.B., Kowalewska E., Hoff R.A., Lew-Starowicz M., Martino S., Shirk S.D., Potenza M.N. (2020), „Validation of a brief pornography screen across multiple samples”, Journal of Behavioral Addictions 9(2):259-271, DOI 10.1556/2006.2020.00038. Polskie brzmienie pozycji pochodzi z tłumaczenia przygotowanego na potrzeby International Sex Survey przez Karola Lewczuka i Mateusza Golę, według protokołu Beaton i wsp. (2000). Publikacja na tej stronie za pisemną zgodą autora korespondencyjnego, dr. Shane'a W. Krausa (University of Nevada, Las Vegas), udzieloną 13 sierpnia 2026 roku.