Materiały dla pacjentów

Ustalenia i granice w związku

Karta do spisania tego, na co naprawdę się umawiacie. Przydaje się każdemu związkowi, a w związkach otwartych i nienormatywnych jest po prostu konieczna, bo nie ma tam gotowego wzorca, który wypełniałby luki za Was. Większość kryzysów bierze się z ustaleń, których nikt nigdy nie wypowiedział.

Zanim zaczniesz

Ustalenia mają sens tylko wtedy, gdy są dobrowolne. Umowa zawarta po to, żeby kogoś zatrzymać, albo przyjęta z obawy przed odejściem, nie jest ustaleniem i nie utrzyma się. Jeżeli tak jest, to jest właśnie temat na konsultację, a nie rzecz do spisania.

Ustalenia się zmieniają i to nie jest wada. Wpiszcie datę i umówcie się, kiedy do tego wracacie. Umowa bez przeglądu po roku opisuje ludzi, których już nie ma.

Nie da się przewidzieć wszystkiego i nie o to chodzi. Cel jest inny: nazwać rzeczy, które inaczej zostają założeniami, i ustalić, co robicie, kiedy pojawi się coś nieprzewidzianego.

Zazdrość nie jest dowodem na to, że coś jest źle ustalone, i nie jest też czymś, co się wyklina. Jest informacją, że coś wymaga rozmowy. Karta ma na to osobne miejsce.

Kwestie zdrowotne, czyli badania i zabezpieczenie, są częścią ustaleń, a nie tematem osobnym i wstydliwym. Ustalcie je wprost i wracajcie do nich przy każdej zmianie układu.

Kiedy tego użyć

  • Kiedy umawiacie się na coś po raz pierwszy.
  • Kiedy okazało się, że rozumieliście umowę inaczej.
  • Przy zmianie układu albo etapu życia.
  • Do przeglądu ustaleń sprzed roku.

Jak to zrobić

  1. Nazwijcie, czym to jest

    Jak sami nazywacie ten związek i co ta nazwa dla każdego z Was oznacza. To samo słowo znaczy dla różnych osób bardzo różne rzeczy, a nieporozumienie na tym poziomie podważa wszystko, co ustalicie dalej.

  2. Ustalcie, co jest wspólne, a co osobne

    Czas, mieszkanie, pieniądze, plany, ludzie, wyjazdy. Nie tylko sprawy seksualne. Bardzo dużo napięć w związkach niemonogamicznych dotyczy kalendarza, a nie łóżka.

  3. Ustalcie, o czym się mówi i kiedy

    Ile chcecie wiedzieć, przed czy po, jak dużo szczegółów, czego nie chcecie wiedzieć w ogóle. Tu nie ma dobrej odpowiedzi, jest tylko odpowiedź wasza, i musi być wypowiedziana, bo domyślnie każde zakłada swoją.

  4. Ustalcie granice wprost

    Co jest poza zakresem: osoby, miejsca, sytuacje, okoliczności. Zapiszcie to, bo granica pamiętana inaczej przez każde z Was jest źródłem najgorszych kłótni, w których oboje mają rację.

  5. Zdrowie

    Zabezpieczenie, badania i jak często, co robicie przy zmianie układu, jak się o tym informujecie. Ustalone raz, bez emocji, przestaje być trudną rozmową za każdym razem.

  6. Ustalcie, co robicie, kiedy zaboli

    To jest najważniejszy punkt całej karty. Nie „czy”, tylko „kiedy”, bo zaboli. Jak sygnalizujecie, że jest źle, ile czekacie z rozmową, czy jest coś, co wstrzymujecie do czasu jej odbycia. Ustalone wcześniej działa, wymyślane w środku kryzysu nie.

  7. Zapiszcie i wróćcie do tego

    Data spisania i data przeglądu. Kwartał albo pół roku. Przegląd trwa piętnaście minut i oszczędza rozmowy, które trwają całą noc.

Nasze ustalenia

Wypełnijcie razem, na spokojnie, poza kryzysem. Data i data przeglądu na końcu.

Czas, dom, pieniądze, plany, ludzie
Kiedy rozmawiamy, czy coś wstrzymujemy do rozmowy

Możesz wypełnić kartę tutaj albo wydrukować pustą i pisać ręcznie. Nic z tego, co wpiszesz, nigdzie nie jest wysyłane ani zapisywane. Zniknie, gdy odświeżysz albo zamkniesz stronę, więc wydrukuj albo przepisz to, co chcesz zachować.

Zobacz też

  • Lista „tak, nie, może” Sposób na rozmowę, którą wiele par odkłada latami. Każde wypełnia listę osobno, a potem porównujecie.

Karta jest własnym opracowaniem Centrum Terapii i Seksuologii Libere. Korzysta z praktyki pracy z parami oraz z zasad świadomej zgody i jawnych ustaleń, wypracowanych w środowiskach związków niemonogamicznych.